Streszczenie: Z Głową na Karabinie
Streszczenie: Z Głową na Karabinie

Pełen bezsilnego żalu do losu jest wiersz zatytułowany „Z głową na karabinie„.

Podmiot liryczny wypowiada się w pierwszej osobie liczby pojedynczej, wspomina szczęśliwe przedwojenne lata, kiedy to „wyhuśtała go chmur kołyska”, kiedy „wytryskała gołębia młodość”.

Wydarzenia wojenne zmusiły młodzież do dokonania wyboru:

„Krąg jak nożem z wolna rozcina,
przetnie światło, zanim dzień minie,
a ja prześpię czas wielkiej rzeźby
z głową ciężką na karabinie”.

Podobnie jak w innych wierszach Baczyńskiego, tak i w tym utworze – obok bezwzględnego nakazu walki z wrogiem – pojawia się katastroficzne przeczucie śmierci:

„…bo to była życia nieśmiałość,
a odwaga – gdy śmiercią niosło.
Umrzeć przyjdzie, gdy się kochało
wielkie sprawy głupią miłością”.

Zobacz również inne streszczenia lektur szkolnych na naszych stronach!

Streszczenie: Z Głową na Karabinie
3.7/5 (3 ocen)


Streszczenie: Granica
Streszczenie: Gloria victis