Streszczenie: Elegia o… chłopcu polskim
Streszczenie: Elegia o… chłopcu polskim

Wiersz „Elegia o… chłopcu polskim” utrzymany jest w nastroju smutku i melancholii. Adresatem wiersza jest poległy syn, do którego zwraca się zrozpaczona matka, ubolewając nad jego losem. Młody człowiek został brutalnie pozbawiony pięknych słów i marzeń, musiał on stać się uczestnikiem tragicznych wojennych wydarzeń:

„haftowali ci, syneczku, smutne oczy rudą krwią,
malowali krajobrazy w żółte ściegi pożóg,
wyszywali wisielcami drzew płynące morze”.

Przemierzając partyzanckie trasy uczył się on swej ziemi „na pamięć”. Niestety, nadeszła ta tragiczna, czarna noc, kiedy „polskiego chłopca” dosięgła kula wroga:

„Zanim padłeś, jeszcze ziemię przeżegnałeś ręką.
Czy to była kula, synku, czy to serce pękło?”.

Zobacz również inne streszczenia lektur szkolnych na naszych stronach!

Streszczenie: Eneida
Streszczenie: Dżuma