Kubizm – prądy, kierunki, filozofia
Kubizm – prądy, kierunki, filozofia

Kubizm to kierunek w malarstwie i rzeźbie zapoczątkowany w 1906 r. przez Hiszpana Pabla Picassa (1881-1973) i Francuza Georgesa Braque (1882-1963).

Artyści wyciągnęli wnioski z eksperymentatorskich pomysłów P. Cezanne’a (patrz hasło: impresjonizm), który dążył do nadania swym pejzażom form z lekka zgeometryzowanych, uwypuklających grę brył i płaszczyzn. Kubiści traktowali obraz jako kompozycję brył, sprowadzając wszelkie kształty występujące w naturze do różnych form geometrycznych. Stąd nazwa kierunku od francuskiego słowa „cube” – sześcian.

Cechy charakterystyczne literatury kubistycznej to: graficzne rozczłonkowanie tekstu na różne fragmenty, odrzucenie zasad rozwijania wypowiedzi, brak związków przyczynowo-skutkowych, eliptyczność (skrótowość), symultanizm (równoczesność), łączenie elementów odległych czasowo, przestrzennie lub pojęciowo.

Polscy artyści, bliscy kubizmowi to malarze Tadeusz Makowski, Jan Cybis, Tadeusz Kulisiewicz oraz Xawery Dunikowski, rzeźbiarz.

Oceń ten artykuł


Manieryzm - prądy, kierunki, filozofia
Kontrreformacja - prądy, kierunki, filozofia